Ζώντας με HIV…
Η ιστορία του Acquired Immune Deficiency Syndrome (AIDS) ξεκινά το 1981 όταν καταγράφηκαν τα πρώτα κρούσματα στις ΗΠΑ. Ο HIV (Human Immunodeficiency Virus), ο ιός που προκαλεί το AIDS, είχε εντοπισθεί στον πληθυσμό από τις αρχές του 20ου αιώνα, κατόπιν πιθανής μετάδοσης από χιμπατζήδες. Τα πρώτα κρούσματα ήταν σε χρήστες ενδοφλέβιων ναρκωτικών και ομοφυλόφιλους άνδρες. Αρχικά το CDC (Centers for Disease Control and Prevention) δεν είχε κάποια επίσημη ονομασία για την ασθένεια. Ο όρος AIDS εισήχθη σε μία συνεδρίαση τον Ιούλιο του 1982 και ξεκίνησε να τον χρησιμοποιεί το CDC και η ιατρική κοινότητα από τον Σεπτέμβριο του 1982.
Το 1983, δύο διαφορετικές ερευνητικές ομάδες, μια αμερικανική με επικεφαλής τον Robert Gallo και μια γαλλική με επικεφαλής τον κορυφαίο Γάλλο ερευνητή του ινστιτούτου Παστέρ στο Παρίσι Luc Montagnier, δήλωσαν, η μία ανεξάρτητα από την άλλη, ότι ένας νεοεμφανιζόμενος ιός ενδέχεται να είναι η αιτία της ασθένειας του AIDS, δημοσιεύοντας τα ευρήματά τους στο ίδιο τεύχος του επιστημονικού περιοδικού Science. Όταν το 1986 τελικά αποδείχτηκε ότι οι δυο διαφορετικοί-όπως αρχικά περιγράφηκαν-ιοί ήταν ένας, οι πρώτες ονομασίες LAV (της ομάδας του R. Gallo) και HTLV-III (της ομάδας του L. Montagnier), αντικαταστάθηκαν από την κοινή ονομασία HIV.
Τη δεκαετία του 1980, το AIDS σκόρπισε μεγάλο φόβο και θάνατο, καθώς ήταν η πρώτη αιτία θανάτου για άνδρες ηλικίας 25-44 ετών στις ΗΠΑ το έτος 1992. Το 1996 παρουσιάστηκαν οι πρώτες συνδυασμένες θεραπείες, οι οποίες καταστέλλουν την αναπαραγωγή του ιού, μειώνοντας δραματικά τους θανάτους. Σήμερα, χάρη στις σύγχρονες θεραπευτικές στρατηγικές, οι άνθρωποι με HIV μπορούν να ζήσουν μια μακρά και υγιή ζωή με παρόμοιο προσδόκιμο ζωής με τον υγιή πληθυσμό.
Από την πρώτη εμφάνιση του HIV/AIDS ως σήμερα έχουν περάσει πάνω από 4 δεκαετίες. Παγκοσμίως, εκατομμύρια άνθρωποι έχουν νοσήσει και πεθάνει από τη νόσο, με αριθμούς θυμάτων συγκρίσιμους με τα θύματα ενός πολέμου μεγάλης κλίμακας. Έχει χαρακτηριστεί ως σύγχρονη μάστιγα, με έντονα τα φαινόμενα του στίγματος, του ρατσισμού και του κοινωνικού αποκλεισμού των ασθενών με AIDS και των οροθετικών ατόμων-φορέων του HIV.
Ο HIV, λανθασμένα, ακόμα και σήμερα από κάποιους θεωρείται καταδίκη σε θάνατο. Παρότι είναι αλήθεια ότι στις αναπτυσσόμενες χώρες ακόμα υπάρχουν άτομα που αρρωσταίνουν και χάνουν τη ζωή τους εξαιτίας του ιού, δε συμβαίνει το ίδιο στο δυτικό κόσμο.
Είναι πλέον αποδεδειγμένο ότι με την συμβολή των σύγχρονων αντιρετροϊκών θεραπειών πολλά οροθετικά άτομα ζουν ουσιαστικά μια φυσιολογική ζωή.
Γι’ αυτό πλέον δεν λέμε «οροθετικοί», αλλά «άνθρωποι που ζουν με HIV».
Το στίγμα για το HIV/AIDS και τους ανθρώπους που ζουν με αυτό, υπάρχει και εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους, περιλαμβανομένων του κοινωνικού αποκλεισμού, των διακρίσεων και του ρατσισμού που στην ακραία έκφρασή του, οδηγεί στην αποφυγή ακόμα και της απλής συναναστροφής με τους ανθρώπους με HIV λοίμωξη.
Συχνά το στίγμα για το HIV/AIDS εκφράζεται σε σύνδεση με ένα ή περισσότερα άλλα στίγματα, ιδιαίτερα αυτά που συνδέονται με την ομοφυλοφιλία, την αμφιφυλοφιλία, τον σεξουαλικό υπερκαταναλωτισμό, την πορνεία και τους χρήστες ναρκωτικών.
Σε πολλές ανεπτυγμένες χώρες, ακόμα και σήμερα, υπάρχει μα συσχέτιση του AIDS με την ομοφυλοφιλία ή την αμφιφυλοφιλία και αυτή η συσχέτιση συνδέεται με υψηλά επίπεδα σεξουαλικών προκαταλήψεων, όπως συμπεριφορές εναντίον των ομοφυλόφιλων/ αμφιφυλόφιλων ατόμων. Παρά τις στρεβλές αυτές πεποιθήσεις, είναι γνωστό πως ο κυρίαρχος τρόπος μετάδοσης παραμένει η ετεροφυλόφιλη σεξουαλική επαφή.
Είναι στο χέρι όλων μας και ειδικότερα των νέων ανθρώπων να καταρρίψουμε το στίγμα και τον άδικο ρατσισμό, κατανοώντας ότι οι άνθρωποι που ζουν με HIV είναι συνάνθρωποί μας και δικαιωματικά μέλη της κοινωνίας μας.
#edae #WorldAIDSDay #StopHIVTogether #Rethink_Rebuilt_Rise
Μερικά στοιχεία για το HIV
- O HIV παραμένει ένα παγκόσμιο θέμα της δημόσιας υγείας, καθώς, σύμφωνα με τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), από την έναρξη της επιδημίας έως σήμερα έχει στερήσει την ζωή σε περίπου 44.1 εκατομμύρια ανθρώπους. Η δε μετάδοση του ιού συνεχίζεται σε όλες τις χώρες του κόσμου.
- Βάσει των στοιχείων του ΠΟΥ έως τα τέλη του 2024, εκτιμάται ότι 40.8 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν με HIV, το 65% των οποίων ζουν στην Αφρική.
- Το 2024, περίπου 630.000 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους από αιτίες που συνδέονται με τον HIV και περίπου 1.3 εκατομμύρια άνθρωποι μολύνθηκαν με τον ιό.
- Δεν υπάρχει θεραπεία για την μόλυνση από τον HIV. Παρόλα αυτά, με την απαραίτητη προφύλαξη, έγκαιρη διάγνωση και αντιρετροϊκή θεραπεία, η μόλυνση με HIV έχει γίνει μια διαχειρίσιμη χρόνια νόσος, επιτρέποντας στους ανθρώπους που ζουν με HIV να έχουν μια πολύχρονη και υγιή ζωή.
- Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, το Παγκόσμιο Ταμείο και ο διεθνής οργανισμός UNAIDS έχουν καταστρώσει στρατηγικές ευθυγραμμισμένες με τον στόχο του SDG3 (Sustainable DevelopmentGoals) να τερματίσουν την επιδημία του HIV έως το 2030.
- Μέχρι το 2025, ο στόχος είναι 95% των ανθρώπων που ζουν με HIV να έχουν διαγνωστεί, ενώ το 95% αυτών να λαμβάνει τη σωτήρια για την ζωή τους αντιρετροϊκή αγωγή. Τέλος, το 95% αυτών που λαμβάνουν θεραπεία για τον HIV αναμένεται να πετύχουν την καταστολή του ιικού φορτίου, με τελικό στόχο αφενός οι άνθρωποι αυτοί να κερδίζουν την υγεία τους και αφετέρου να μειώνεται η μετάδοσή του.
- Στο τέλος του έτους 2024, από όλο τον πληθυσμό που ζούσε με HIV, το 87% γνώριζε την κατάστασή του, το 77% λάμβανε αντιρετοϊκή θεραπεία και το 73% είχε καταφέρει την καταστολή του ιικού φορτίου.
ΠΗΓΕΣ:
Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO), WIKIPEDIA και ΘΕΤΙΚΗ ΦΩΝΗ (Σύλλογος Οροθετικών Ελλάδας)